ای کاش با تو می موندم

ای کاش از تو می خوندم

ای کاش لحظه هام بوی تو رو داشت

عشقت عشق دنیامه

عشقت شوق فردامه

عشقت ای کاش غم توی قلبم نمی ذاشت

برگرد با تو می مونم

برگرد از تو می خونم

ای کاش اون نگات تنهام نمی ذاشت...

 من که دلگير طعنه هاي سنگم 

 من که فرياد سکوتم به آسمان رسيده

 در جستجوي اشک چرا روانه ي آسمان شوم

 من که به دل نزديک ترم چرا پل تنهايي ام را بشکنم

حيف از اين سکوت نيست

  در جستجوي هياهو چرا؟

 چرا همدم صخره شوم 

 چرا به سنگ بگويم که چنينم و چنانم ؟

که سنگ بشکند و رودخانه ببيند و رازم بر ملا شود ...

سالهايي كه در اندوه فراق تو گذشت ،

 آه ، مي داني كه چگونه به منِ خسته گذشت ؟

من كه در روح تو آواره شدم ، از تن خويش گذشتم ، در تو مهتاب شب تار شدم .

خيره بر آينه ي چشم تو گشتم ؛

 از دل خسته و باراني خويش ، غافل و بي حوصله گشتم ...

چون شمع شدم آبت !!!

  ولی هیچ نگفتم...

ماندم توی این غربت تلخ پای پیاده...

گیرم بازم بیای و از عاشقی بخونی                      گیرم تا دنیا دنیاس بخوای پیشم بمو نی
روز غمم نبودی خوشیت با دیگرون بود                  منو به کی فروختی ، اون از ما بهترون بود ؟
میای بیا ولی حیف ،حیف دیگه خیلی دیره            حالا که خاطراتت یکی یکی می میره
کی گفته بود که تنهام وقتی تو رو ندارم                 میگم بازم بدونی منم خدایی دارم
برگشتی اما انگار تو باختی توی بازی                   غرورتم شکستن به چیت داری می نازی

منم و حسرت با تو ما شدن

تویی و بدون من رها شدن

آخر غربت دنیاس ، مگه نه ؟

اول دو راهی آشنا شدن ...

چرا همیشه اونهایی که باید بفهمن، نمیفهمن...

                                          چرا ؟؟؟